Ο Αητός και οι μαδάρες οι χανιώτικες

Το πρώτο τραγούδι είναι ριζίτικο – αλληγορικό.

Ριζίτικα ονομάζονται τα πολύ παλιά κρητικά τραγούδια, που η προέλευσή τους «χάνεται» μέσα στα βάθη των αιώνων. Η λέξη «ριζίτικο», προέρχεται από τη «ρίζα» και υποδηλώνει τις ρίζες μας: τις ρίζες του κρητικού λαού.Όποιος είναι ακόμα καλύτερα πληροφορημένος ας με συμπληρώσει-διορθώσει.

Αναφέρεται σε έναν αητό που είναι βρεγμένος και χιονισμένος και παρακαλεί τον ήλιο να ανατείλει. Ο αητός συμβολίζει τον Κρητικούς (και κατ’ επέκταση τους Έλληνες), που ζουν σκλαβωμένοι και ο ήλιος συμβολίζει τη λευτεριά.

Όσο για το δεύτερο τραγούδι… το αγαπημένο μου σημείο είναι εκεί που λέει «και λασιθιώτικα βουνά». Τι να γίνει, αν δεν παινέψεις το σπίτι σου…

 

Ακολουθεί μια σύντομη βιογραφία του Βασίλη Σκουλά. Είχα την τύχη να τον ακούσω, πρόσφατα, από κοντά και οφείλω να πω ότι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ήταν καταπληκτικός.
0 Βασίλης Σκουλάς γεννήθηκε στα Ανώγεια Ρεθύμνου το 1946 σ’ ένα χώρο και μια μεγάλη οικογένεια με παράδοση στη μουσική και γενικότερα τις τέχνες. Εγγονός του Μιχάλη Σκουλά, σπουδαίου λυράρη της εποχής του και γιός του γνωστού λαϊκού ζωγράφου Αλκιβιάδη Σκουλά ή Γρυλιού.

Αρχίζει να μαθαίνει λύρα στα επτά του χρόνια και σε ηλικία μόλις 16 ετών κατορθώνει να καθιερωθεί ως ένας από τους πρώτους λυράρηδες και τραγουδιστές του νησιού, χαράζοντας ήδη μια δική του πορεία στην κρητική μουσική παράδοση.

Στο κατώφλι 40 χρόνων συνεχούς και λαμπρής πορείας στο χώρο, τόσο του παραδοσιακού, όσο και του σύγχρονου κρητικού τραγουδιού, ο Βασίλης Σκουλάς έχει να επιδείξει μια μεγάλη σειρά επιτυχημένων καλλιτεχνικών εμφανίσεων, κοινωνικών και πολιτιστικών, από την Αμερική ως την Αυστραλία, τον Καναδά και τη Γερμανία, καθώς επίσης και στα στέκια που κατά καιρούς δημιούργησε για τη φιλοξενία της κρητικής μουσικής. θα πρέπει να σημειωθεί ακόμη ότι πέρα από την γενικότερη προσφορά του στην κρητική μουσική, ο Βασίλης Σκουλάς καθιέρωσε ειδικότερα τις Ανωγειανές κοντυλιές με το μοναδικό εκφραστικό του τρόπο και ταυτόχρονα έγινε φορέας επικοινωνίας με τον υπέροχο μαντιναδολογικό πλούτο του τόπου μας.

Ηχογραφεί για πρώτη φορά το 1969, όμως η ουσιαστική δισκογραφική παρουσία και η συνεργασία του με έντεχνους Έλληνες συνθέτες αρχίζει για το Βασίλη Σκουλά το 1980 με το «Σεργιάνισμα στη Κρήτη» και ακολουθούν η Κρητική Ανθολογία, τα τραγούδια του σίδερου και του νερού σε μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου, οι Χίλιες χρυσές αθιβολές, του Έρωτα και του καημού, η Αναφορά στην Κρήτη, ο Πικραμένος αναχωρητής σε ποίηση Ν. Βρεττάκου, οι Δροσοσταλίδες κ.α.

Παράλληλα την περίοδο 1981 – 85 πραγματοποίησε μια σειρά εμφανίσεων στο θέατρο Καφενείον η Ελλάς και αμέσως μετά με το θίασο του Γιάννη Βόγλη στην παράσταση του έργου του Ν. Καζαντζάκη «Καπετάν Μιχάλης», στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

0 Βασίλης Σκουλάς συνεχίζει ακόμη και σήμερα, με το ίδιο πάθος και μεράκι της νιότης, να δημιουργεί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s