Λειβαδίτης

Απλοί στίχοι

Ένα σπίτι για να γεννηθείς

ένα δέντρο για ν’ ανασάνεις

ένας στίχος για να κρυφτείς

ένας κόσμος για να πεθάνεις.

Ποιητές

Φτωχοί λαθρεπιβάτες πάνω στις φτερούγες των πουλιών

την ώρα που πέφτουν χτυπημένα.

ΔΕΙΛΙΝΟ

Λεπτομέρειες ασήμαντες που κάνουν πιο οδυνηρές τις αναμνήσεις
και τα χρόνια μας, βαλσαμωμένα πουλιά, μας κοιτάζουν τώρα με μάτια ξένα –
αλλά κι εγώ ποιός ήμουν; ένας πρίγκηπας του τίποτα
ένας τρελός για επαναστάσεις κι άλλα πράγματα χαμένα
και κάθε που χτυπούσαν οι καμπάνες ένιωθα να κινδυνεύει η ανθρωπότητα
κι έτρεχα να τη σώσω.
Κι όταν ένα παιδί κοιτάει μ’ έκσταση το δειλινό, είναι που αποθηκεύει θλίψεις για το μέλλον.

Πολύτιμος στίχος

Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον
είμαστε κιόλας νεκροί.

Τάσος Λειβαδίτης

12 σχόλια

fwtin

Απο ποιόν στιχο να πιαστώ ,με ποιον να προτοκλάψω….νάσαι καλα αγαπημένη μου..καληνύχτα

mariakou

Κι εσύ να ‘σαι καλά Φωτεινούλα μου. Μια όμορφη νύχτα να έχεις, σε φιλώ!

eroessa

ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟΙ ΣΤΙΧΟΙ…

giota1

Τασος Λειβαδιτης απο του ς αγαπημενους επισης Καλησπερα Μαρια

mariakou

Χαίρομαι που σου αρέσουν Εροέσσα! Να ‘σαι καλά.

mariakou

Εμένα πάλι μου αρέσει κι ο Σουρής πολύ! Εξαρτάται από τη διάθεση. Αυτό που γράφει, όμως ο Λειβαδίτης στο «ποιητές» με άγγιξε πολύ! Καλή σου νύχτα Γιωτούλα μου! Τα φιλιά μου!

narcisso

Μάλιστα, δε το περίμενα απο το Τασούλη.. 🙂 ωραίοι στίχοι!!!

mariakou

Είδες Γιάννη; κι εγώ δεν τον είχα πολυδιαβάσει στο παρελθόν. Τελικά έκρυβε θησαυρούς.

avatar

« Οχτώ άνθρωποι βαδίζουν πάνω στη γη»

«Τι πιότερο ζητάμε όλοι οι άνθρωποι;

Έναν κόσμο, λέει,

που δε θα μας ποδοπατάνε τα όνειρα

που δε θα μας γκρεμίζουν το κατώφλι

που θα μπορούμε να χαμογελάμε

μένα μεγάλο γέλιο, ολοστρόγγυλο, πλατύ

να, σαν αυτόν τον ήλιο που ανεβαίνει»

Το ποίημα βρίσκεται στη συλλογή Ο άνθρωπος με το ταμπούρλο, εκδ. Κέδρος, Αθήνα 19797 σελ 94

http://hamomilaki.blogspot.com/2008/09/blog-post_5923.html

avatar

Όσα δεν ζήσαμε&.αυτά μας ανήκουν&.

Ένας μοναδικός Τάσος Λειβαδίτης

avatar

ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΥ ΞΕΠΕΣΜΟΥ ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΑΥΤΟΙ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ «ΣΑΝ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΠΟΥΧΕΙ ΠΕΘΑΝΕΙ»; ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΥΣ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑΚΥΛΑ ΑΡΓΑ ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ ΚΩΣΤΑΣ Κ.

avatar

Στίχοι του Τάσου Λειβαδίτη όπως: «για να γεννηθείς εσύ, / κι εγώ για να σε συναντήσω / γι’ αυτό έγινε ο κόσμος» δεν μπορεί παρά να γράφονται με γραφή ανεξίτηλη σε κάθε ανθρώπινη ψυχή… Οι στίχοι του Τάσου Λειβαδίτη φωτίζουν μ’ ένα φως αναλλοίωτο και μαγικό τη σκέψη και την καρδιά μου, με συντροφεύουν κι αποτελούν τη χαρά, την ελπίδα και την καταφυγή μου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s