Κώστας Καρυωτάκης +σχόλιο

 

Όλοι μαζί…

Όλοι μαζί κινούμε, συρφετός,
γυρεύοντας ομοιοκαταληξία.
Μια τόσο ευγενικιά φιλοδοξία
έγινε της ζωής μας ο σκοπός.
Αλλάζουμε με ήχους και συλλαβές
τα αισθήματα στη χάρτινη καρδιά μας,
δημοσιεύουμε τα ποιήματά μας
για να τιτλοφορούμεθα ποιητές.
Αφήνουμε στον αγέρα τα μαλλιά
και τη γραβάτα μας. Παίρνουμε πόζα.
Ανυπόφορη νομίζουμε πρόζα
των καλών ανθρώπων τη συντροφιά.
Μόνο για μας υπάρχουν του Θεού
τα πλάσματα και, βέβαια, όλη η φύσις.
Στη Γη για να στέλνουμε ανταποκρίσεις,
ανεβήκαμε στ’ άστρα τ’ ουρανού.
Κι αν πειναλέοι γυρνάμε ολημερίς,
κι αν ξενυχτούμε κάτου απ’ τα γεφύρια,
επέσαμε θύματα εξιλαστήρια
του «περιβάλλοντος», της «εποχής».

1 σχόλιο

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ

Θέλω στα ράφια μιας μικρής φτηνής βιβλιοθήκης καθώς στον τοίχο θ’ ακουμπά φτενούλα κι επιμήκης

κάποιος στην τύχη ψάχνοντας του μέλλοντος μια μέρα ένα βιβλίο μου να βρει βαλμένο εκεί πέρα.

Κι αφού διαβάσει κάτι τι και πάλι ξανακλείσει τα κίτρινα τα φύλλα του θέλω να το αφήσει

όχι αδιάφορα καθώς αφήνουν κάτι ξένο μα με μια κίνηση στοργής σαν κάτι αγαπημένο.

Γιώργης Χολιαστός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s