Καλά να πάθω! Αλλά…

Τι την ήθελα την επίσκεψη στο αγαπημένο μου βιβλιοπωλείο, προκειμένου να αγοράσω παιδικά βιβλία για μια μικρή εορτάζουσα; μπήκα στα άδυτα και βγήκα με 2 βιβλία για το μωρό και άλλα 2 για τη μικρή Μαρία ( χμμ, είπε κανείς τίποτα; ). Έχω όμως ένα ελάττωμα: ειδικά στα βιβλία δεν κοιτάω τιμή. Έτσι βλέποντας μπροστά μου την ανθολογία της ελληνικής ποίησης, ενθουσιάστηκα, την άρπαξα, άκουσα την τιμή, μου ‘ρθε ταμπλάς, πλήρωσα και έφυγα.

Πάντα πίστευα ότι τα βιβλία δεν έχουν τιμή. Για κάποια ισχύει λιγότερο, ενώ για άλλα περισσότερο. Αυτό το βιβλίο επιβεβαίωσε αυτή μου την άποψη και τώρα μου δίνεται η δυνατότητα να δημοσιεύσω, ίσως, το πρώτο νεοελληνικό ποίημα που τυπώθηκε ποτέ. Μου πέρασε από το μυαλό να βάλω τίτλους εγγραφής του τύπου «Το πρώτο νεοελληνικό ποίημα, πρώτη παγκόσμια στο διαδίκτυο», αλλά πρώτον δε μου ταιριάζουν τέτοιοι πομπώδεις τίτλοι και δεύτερον θα θύμιζε κίτρινη φυλλάδα ή… κίτρινο μπλογκ στην περίπτωση αυτή. 🙂

Σας χαρίζω, λοιπόν, το ποίημα αυτό, που γράφτηκε το 1708 και τυπώθηκε σε τυπογραφείο της Βενετίας.

ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στην σκιάν ενός δένδρου ύπνον κείμενος

ανέπνεον βαθύν, μα με καρδίαν

περίλυπον, γιατί την ευτυχίαν

της Ελλάδος στον νούν μου είχα, και σθένος.

Όταν μίαν φωνήν έτζ’ υπνωμένος

Σήκω, ξύπνα, γρυκώ, τί αθυμία,

Τι ύπνος είν’ αυτός; ποιάν δυστυχίαν

Έχεις, καί κείττεσ’ έτζι τεθλιμμένος.

Ξυπνώ, και βλέπω ευθύς άνω νά μένη

η ίδια η Αθηνά μέ παρρησίαν,

κί έτζι από ψηλά μού συντυχαίνει.

Τής Ελλάδος τής πρίν τήν ευδοξίαν

Χρόνος τινάς ποτέ δέν τήν μαραίνει,

Γιατ’ αμάραντος είναι η σοφία.

Αγνώστου [1708]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s