Αναλώσιμες κραυγές

Αναλώσιμες κραυγές (έμμετρο)

Οι αυλοκόλακες στέκουν ορθοί
στον ποταμό και στης ανίας τους την άκρη
κι εσύ κοιτάζεις να γλυτώσεις ένα δάκρυ
που ποτέ στα μάτια δε θα ‘ρθει.

 

Οι αυλοκόλακες σε χαιρετούν
κουνώντας άγρια τα χρωματιστά φτερά τους
κι εσύ κοιτάς την ανυπόμονη χαρά τους
και νιώθεις τα δεσμά που σε κρατούν.

 

Φύγε, εσέ σου πρέπει λυτρωμός
από τα φάλτσα της στυγνής αδιαφορίας
μέσα στη λάσπη μιας ανώφελης πορείας
ανασαίνει της χαράς ο πηγαιμός.

 

Κομμένη η έμπνευση από τον ερχομό ενός αγαπημένου προσώπου. Δεν πειράζει. Κάτι βγήκε κι ως εδώ…

Μαρία 27-3-2007

 

 

Αναλώσιμες κραυγές

 

Ανίδεοι αυλοκόλακες

Στέκουν ορθοί

Παγώνια στολισμένα της φρουράς σου.

Χτυπάνε τις καμπάνες της ανοίας

φάλτσες κωδωνοκρουσίες

λυρικοί σπασμοί

του αύριο

Χρώματα που δε βάζει ο νους

σαλεύουν

Επιτίθονται

Ποταμός που παρασύρει στα άδυτα

μιας συμπόνιας κλαίουσας

με λυγμούς καταφρόνιας.

Είναι κι αυτό μια ασχολία ικανή

Έτσι για να περνά η ώρα…

Φύγε!

Δε σου πρέπουν φανταχτερές καμπάνες

Δε σου πρέπουν οι φωνές

παραδείσιων πτηνών κρωξίματα

και μια απόχη διάφανη

που φυλακίζει φανταχτερές πεταλούδες.

ΚΕνά δαιμόνια σε γητεύουν

της αγάπης πανοφόρια ανεμίζοντας.

Φύγε!

Κρατώντας την ασπίδα

της Ψυχής

σαν άλλος πολεμιστής

των χαμένων ονείρων.

Μαρία 26/3/2007

επί τόπου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s